September 2011
10 Yıl Sonra...
Geçen gün edebiyat dersinde öğretmen “10 yıl sonra kendiniz nerede görüyorsunuz?” dedi. Aslında demedi, kompozisyon yazın dedi. Bende iyi, güzel dedim. Açtım kağıdı, ne yazsam bilemedim. Ama bir şeyler yazmam gerekiyor sonuçta bunu ders sonunda toplayacak değil mi? Evet, toplayacak. Böyle uçlu kalemi elimde çevirip düşünmeye başladım. Çaktırmadan da millet ne yazıyor diye bakıyorum. Biri evlenip çocuklu olacağını yazmış. Dedim “Oha!”. 10 yıl sonra sen yirmi beş yaşındasın. Evlenmiş, çocuğu olmuş hatta okula bile başlamış. Bebeğim sen evlenmek - çocuk doğurmak için mi yaşıyorsun? Yuh, dedim. Neyse o kağıdı geçtim başka kağıtlara bakmaya başladım. Birisi öğretmen olmuş. Kusura bakmasın kimse ama ben o kadar sene okula gittikten, erken kalktıktan sonra hayatta öğretmen olmam. Hayatım okulda geçmiş benim, ne öğretmeni? Zaten çocukları da sevmem, çocukken bile sevmezdim çocukları. İşte diğer kağıtlarda öyle kimizi doktor, kimisi öğretmen, kimisi ailesini kurmuş, kimisi ise hala okuyor.
Bende başladım yazmaya;
“Selam on yıl sonraki ben,
Eğer evli-çocuklu ve asgari ücretle geçinmeye çalışan zavallı bir ofis çalışanı isen dur orada! Sakince mektubu bırak ve en yakındaki camdan atla! Senin hayatının bir anlamı yok. Eğer yirmi beş yaşında harbiden yukarıdakilerden biriysen bunca sene ben boşu boşuna hayal kurdum demektir.”
Aynen böyle başladım. Kendimi evli çocuklu olarak harbiden hayal edemiyorum. Yani hadi ama kim evlenmek ister ki? Hadi onu da geçtim, kim yirmi beş yaşında evlenmek ister ki?
Ben yirmi beş yaşında gezmek istiyorum. Ülke ülke, şehir şehir. Olabildiğince gezmek istiyorum. Sonra müzik yapmak istiyorum. İnsanlara kendimi müzikle ifade etmek istiyorum. Hayatıma bir anlam yüklemek istiyorum. Boşu boşuna yaşa, büyü ve öl olayı bana çok ağır geliyor. Ben unutulmak istemiyorum. Tabi, elbette bu olacak ama Dünya’da bir şeyleri değiştirmek istiyorum. Kısacası mutlu bir hayat istiyorum ve ancak bu şekilde mutlu olabilirim. Yoksa evlenmek, çocuk yapmak, sıradan bir işte çalışmak falan bence çok basit düşünceler. Tabi herkesin görüşü farklıdır. Ben büyük bir şeyler yapmak istiyorum ve en azından bunu denemeye çalışacağıma inanıyorum.
Her neyse bir yazının daha sonuna geldik. Artık okul açıldı, artık ben hep şikayetlerimi, sitemlerimi, sinirlendiğim şeyleri buraya yazarım. Okul bu, hemde “bizim okul”… Olumlu bir şey beklemeyin benden :D
